Witaj na Riverdi University! Na tym wykładzie porozmawiamy o interfejsach w modułach wyświetlaczy LCD.
Przedstawimy rodzaje oferowanych przez nas interfejsów wyświetlaczy oraz to, czym się one różnią. Dowiesz się, jakie mamy interfejsy zewnętrzne i wewnętrzne oraz jakie są ich główne zastosowania.
Na początek zajmijmy się rozróżnieniem między interfejsami wewnętrznymi a zewnętrznymi w modułach LCD. Interfejs wewnętrzny wyświetlacza to taki, który jest używany wewnątrz urządzenia. Zazwyczaj są to interfejsy wbudowane, których nie widać i do których jako użytkownicy urządzenia nie mamy dostępu. Z kolei interfejsy zewnętrzne podłącza się do urządzenia za pomocą kabla. Po zdefiniowaniu interfejsów wewnętrznych i zewnętrznych obie te kategorie dzielą się na interfejsy uniwersalne oraz interfejsy przesyłu obrazu.
Czym jest interfejs, a czym protokół?
Protokół określa zasady wymiany informacji, a interfejs jest tu medium. Przykładem może być język. Kiedy używam głosu, żeby porozumiewać się z innymi ludźmi, mój głos jest interfejsem. Przez ten interfejs mój głos dociera do uszu innych osób, a protokołem jest używany język. W tej chwili używam protokołu angielskiego. Jeśli rozumiesz ten protokół, rozumiesz, co mówię. Jeśli przełączę się na inny język, na przykład polski lub jakiś inny, którego nie rozumiesz, interfejs pozostanie ten sam – nadal będziesz mnie słyszeć, ale z powodu innego protokołu już mnie nie zrozumiesz. W tym artykule porozmawiamy wyłącznie o interfejsach, czyli o tym, jak łączyć ze sobą urządzenia. Nie będziemy się skupiać na protokołach.
Interfejsy uniwersalne i interfejsy przesyłu obrazu w modułach LCD
Spróbujmy właściwie podejść do kwestii interfejsów. Jeśli chodzi o interfejsy wewnętrzne, czyli te wbudowane w urządzenie, mamy do wyboru interfejsy uniwersalne oraz interfejsy przesyłu obrazu. Uniwersalny interfejs wyświetlacza może przesyłać nie tylko obraz, ale też inne dane. Ponieważ są uniwersalne, nie nadają się idealnie do przesyłania obrazu, bo w większości obecnie używanych wyświetlaczy właśnie to jest jednym z najbardziej wymagających zadań. Przepływność, czyli przepustowość potrzebna do przesyłania obrazu, jest dość wysoka. Wyższa niż ta, którą oferuje wiele interfejsów uniwersalnych. Jeśli musimy od czasu do czasu wysłać obraz, to nie potrzebujemy zbyt dużej przepustowości. Jeśli nie potrzebujemy strumienia wideo na żywo, możemy skorzystać z niektórych interfejsów wewnętrznych uniwersalnych, takich jak SPI, I2C, a nawet wolniejszych interfejsów, jak RS232 czy UART.
SPI (interfejs szeregowy peryferyjny).
Pierwszym uniwersalnym interfejsem będzie SPI (Serial Peripheral Interface). Jest to interfejs szeregowy, służący do komunikacji między urządzeniem nadrzędnym – w SPI nazywanym „Master” – a urządzeniami podrzędnymi, zwanymi „Slave”. Jeden host może komunikować się z wieloma urządzeniami podrzędnymi. Żeby wybrać urządzenie podrzędne, używamy linii Chip Select (SS), a potem dwóch linii danych – wyjścia Master (Master output) albo wejścia Master (Master input). No i oczywiście musimy zdefiniować zegar, żeby zsynchronizować dane, bo to interfejs zsynchronizowany zegarowo.
Może być szybki, ale nie wystarczająco szybki do transmisji wideo na żywo. Prędkość transmisji może wynosić 1 MBd, ale w przypadku interfejsu SPI lub QSPI może to być też 10 MBd, a nawet 50 MBd. QSPI to Quad SPI, czyli szybsza odmiana interfejsu SPI. Mimo to ten interfejs jest bardzo uniwersalny – możemy go używać do podłączania pamięci albo różnych wejść i wyjść wewnątrz naszego urządzenia. W świecie wyświetlaczy SPI stosuje się do prostych wyświetlaczy o niewielkich rozmiarach, gdzie obraz można przesyłać stosunkowo szybko, bo rozdzielczość jest niska. Maksymalny rozmiar wyświetlacza z interfejsem SPI to 3,5 cala, czyli wyświetlacze TFT o rozdzielczości 320 na 240 pikseli. Jeśli rozdzielczość jest wyższa, przesyłanie obrazu będzie zbyt wolne, by korzystać z SPI, nawet w przypadku szybkiego SPI.
Interfejs I2C
Następnie mamy interfejs I2C. Ten rodzaj interfejsu jest zazwyczaj wolniejszy niż SPI. Wykorzystuje tylko dwie linie: jedna to zegar do synchronizacji, a druga to linia danych. Ta linia danych jest dwukierunkowa. Oznacza to, że jeśli w interfejsie SPI mamy dwie linie danych – jedną wychodzącą i jedną przychodzącą – to w interfejsie I2C mamy tylko jedną linię danych.
Jeśli na przykład urządzenie nadrzędne wysyła jakieś dane, urządzenia podrzędne mogą tylko je odbierać. Potem trzeba chwilę poczekać, aż urządzenie nadrzędne skończy. Dopiero wtedy możemy odpowiedzieć jako urządzenie podrzędne (Slave) na urządzenie nadrzędne (Master). W interfejsie I2C wybór urządzenia podrzędnego działa nieco inaczej niż w SPI, gdzie mieliśmy do wyboru linię Chip Select (CS) lub linię SS. W I2C najpierw musimy wysłać adres logiczny do interfejsu, do którego zapisują urządzenia podrzędne. Ogólnie rzecz biorąc, procedura ta jest powolna, a interfejs ten jest uniwersalny – służy też do podłączania prostych pamięci i niektórych innych urządzeń I2S, które mamy w pobliżu mikrokontrolera na PCB. Jest bardzo przydatny, ale zazwyczaj nie używa się go do przesyłania obrazów. Interfejs ten jest bardzo popularny w branży wyświetlaczy, zwłaszcza w przypadku ekranów dotykowych. Większość wbudowanych ekranów dotykowych, z których korzystamy, ma interfejs I2C, bo ekran dotykowy nie generuje zbyt wielu danych. Mamy tylko współrzędne palca lub co najwyżej kilku palców, które trzeba wysłać z powrotem do mikrokontrolera, do procesora urządzenia. Niska prędkość transmisji wystarcza dla ekranu dotykowego, ale nie wystarcza dla obrazu.
Interfejs RS232
Kolejny interfejs, który dziś jest już bardzo stary, to RS232. To też interfejs szeregowy, wolny, który może być używany zarówno wewnątrz urządzenia, jak i na zewnątrz. Na powyższym zdjęciu widać złącza zewnętrzne, ale nadal jest on używany wewnętrznie, bo ma swoją odmianę – UART.
Interfejs UART w modułach LCD
UART działa w zasadzie tak samo jak RS232, ale jest to interfejs wewnętrzny. Działa dość wolno. Mamy linię TX i linię RX – czyli linię nadawczą i odbiorczą. Nie ma tu zegara; mamy tylko zegar do wewnętrznej synchronizacji urządzenia, ale sygnał zegara nie jest wysyłany na zewnątrz. Musimy więc zsynchronizować dane przepływające przez te linie, a żeby to zrobić, trzeba ustawić tę samą prędkość transmisji po obu stronach linii komunikacyjnej. Oznacza to, że zanim zaczniemy korzystać z UART, musimy najpierw uzgodnić, jaką prędkość wybierzemy.
To nie jest przypadek dla SPI ani I2C, bo tam mamy zegar, który określa częstotliwość dla każdego urządzenia. Wtedy każde urządzenie działa zgodnie z tym zegarem. W UART nie ma zegara. Nie używa się go raczej do przesyłania obrazu. UART, SPI czy I2C mogą służyć do wyświetlaczy o niskiej rozdzielczości. W przypadku wyświetlaczy o wysokiej rozdzielczości potrzebujemy inteligentnego wyświetlacza – takiego, który sam generuje obraz wewnętrznie, a przez te wolne, uniwersalne interfejsy wysyłamy tylko polecenia albo wysyłamy obraz tylko raz, po czym jest on zapisywany w pamięci wewnętrznej inteligentnego wyświetlacza, z której będziemy korzystać później, wysyłając polecenia. Ofertę Intelligent displays firmy Riverdi znajdziesz na naszej stronie: https://riverdi.com/product-category/intelligent-displays/.
Te produkty firmy Riverdi to bardzo zaawansowane Intelligent displays, wyposażone w kontrolery Bridgetek. Kontrolery te wykorzystują interfejsy SPI i QSPI do komunikacji. Oznacza to, że twoje oprogramowanie, system i mikrokontroler mogą być proste. Możesz sterować nimi przez interfejs SPI i nadal cieszyć się obrazem o wysokiej rozdzielczości – nawet 1280 na 800 pikseli w Wyświetlaczach LCD 10,1 cala. Pamiętaj więc, że jeśli chcesz korzystać z wolnego, uniwersalnego interfejsu i jednocześnie uzyskać obraz w wysokiej rozdzielczości, musisz użyć Intelligent displays.
Wewnętrzne interfejsy przesyłu obrazu w modułach LCD
Są też interfejsy przesyłu obrazu wewnętrzne. Interfejs ten pozwala na ciągłe przesyłanie obrazu z dużą prędkością. Prędkość przesyłu jest na tyle wysoka, że pozwala odświeżać obraz wiele razy na sekundę. To właśnie nazywamy częstotliwością odświeżania wyświetlacza. Kiedy zajrzysz do specyfikacji wyświetlacza, wyświetlacza czy telewizora, zobaczysz parametr „częstotliwość odświeżania” albo „maksymalna częstotliwość odświeżania”. Jeśli wynosi 60 herców, oznacza to, że obraz na wyświetlaczu jest odświeżany 60 razy na sekundę. Bardziej zaawansowane wyświetlacze mają wyższe wartości, np. 100 herców. Częstotliwość odświeżania oznacza, że musimy wysyłać pełny obraz 60 lub 100 razy na sekundę. Aby wyobrazić sobie taką ilość danych, musisz pomnożyć częstotliwość odświeżania przez rozdzielczość ekranu. Na przykład w przypadku 7-calowego wyświetlacza Riverdi LVDS o rozdzielczości 1024 na 600 daje to około 600 tysięcy pikseli.
Ten temat został omówiony w wykładzie pt. „Moduły wyświetlaczy LCD TFT – teoria, cechy szczególne, porównanie” . Wyświetlacze LCD TFT mają trzy subpiksele kolorowe, więc przez interfejs trzeba przesłać trzy razy więcej danych. 600 tysięcy pikseli pomnożone przez 3 daje nam około 1,8 miliona subpikseli. Do każdego subpiksela musimy dostarczyć dane o jego stanie (włączonym lub w stanie wyłączonym) oraz jasności. Zazwyczaj używamy do tego 8 bitów. Jeśli mamy wyświetlacz o rozdzielczości 2 milionów subpikseli i 8-bitowej jasności, będziemy potrzebować ramki zawierającej około 16 milionów bitów do przesłania. Przy częstotliwości odświeżania ekranu wynoszącej 100 herców musimy to robić 100 razy na sekundę. Interfejs przesyłu obrazu musi być naprawdę, naprawdę szybki i działa z prędkością transmisji rzędu setek megaherców (a nawet gigaherców), żeby móc przesyłać taką ilość danych w każdej sekundzie.
LVDS – interfejs sygnału różnicowego niskiego napięcia
Najpopularniejszym obecnie wewnętrznym interfejsem przesyłu obrazu w przemysłowych wyświetlaczach LCD jest LVDS – Low Voltage Differential Signal. Kluczową cechą tego interfejsu jest to, że działa on w trybie różnicowym. Oznacza to, że sygnał jest odporny na zakłócenia i do przesyłania danych możemy używać skrętki. Możemy szybko przesyłać dane, a nie zostaną one zniekształcone przez żadne szumy. Tego rodzaju zniekształcenia danych są dość powszechne w przypadku innych interfejsów.
Najważniejsze wnioski: W interfejsie LVDS sygnał różnicowy pozwala przesyłać sygnał z bardzo dużą prędkością i chronić go przed szumem.
Interfejs RGB
Kolejny, starszy interfejs przesyłu obrazu nazywa się RGB. Nazwa pochodzi od kolorów przesyłanych równolegle do wyświetlacza: czerwonego, zielonego i niebieskiego. LVDS to interfejs szeregowy, a RGB to interfejs równoległy. Główna różnica polega na tym, że RGB nie jest różnicowy, więc sygnał łatwiej zakłócić szumami, a jeśli ustawisz zbyt wysoką prędkość tego interfejsu, to też może to stanowić problem. Interfejs równoległy oznacza, że każdy bit wysyłamy osobną linią. Teoretycznie ten interfejs mógłby być szybki, ale ponieważ nie jest różnicowy, prędkość transmisji jest ograniczona. Co więcej, interfejs wyświetlacza RGB sprawdzi się raczej przy niewielkich rozmiarach ekranów – zazwyczaj do 7 lub 10 cali.
Ekran o przekątnej 12 cali to maksymalny rozmiar wyświetlacza LCD z interfejsem RGB, ale rozdzielczość będzie niższa, np. 800 na 600. Jak na taki rozmiar ekranu to naprawdę niska rozdzielczość. Właśnie dlatego 7 cali to rozmiar, powyżej którego wyświetlacze LCD przechodzą z interfejsu RGB na LVDS. Wśród produktów Riverdi (jeśli wejdziesz na stronę Riverdi i przejdziesz do zakładki „Wyświetlacze IPS”) są wyświetlacze bez kontrolera, a małe wyświetlacze, takie jak 3,5-calowe, 4,3-calowe i 5-calowe, są wyposażone w interfejs RGB. Ale jak przejdziesz do zakładki z wyświetlaczami LCD 7 cali na stronie Riverdi, znajdziesz tam wyświetlacze RGB, LVDS i MIPI. Jeśli jednak przejdziesz do wyświetlaczy 10-calowych lub większych, znajdziesz tam wyłącznie wyświetlacze LVDS, ponieważ nasze 10-calowe wyświetlacze LCD mają wysoką rozdzielczość 1280 na 800 i nie da się ich zbudować z interfejsem RGB.
Najważniejszy wniosek: Technologia RGB charakteryzuje się niską prędkością i nie jest odporna na szum. Używaj jej na mniejszych wyświetlaczach lub przy niższej rozdzielczości.
MIPI – Mobile Industry Processor Interface
MIPI – Mobile Industry Processor Interface – to wbudowany interfejs przesyłu obrazu, który ostatnio zyskuje na popularności. Tego typu interfejs jest używany w urządzeniach mobilnych, takich jak tablety czy telefony komórkowe, ale zaczyna pojawiać się opcjonalnie w zastosowaniach przemysłowych. W Riverdi oferujemy 7-calowe wyświetlacze MIPI, ale uważaj na inne wyświetlacze MIPI dostępne na rynku. Wiele z nich pochodzi z rynku telefonów komórkowych lub tabletów. Poza tym dostępność szkła TFT może być niestabilna, bo rynek urządzeń mobilnych zmienia się naprawdę szybko – co pół roku albo co rok. Kupując 7-calowy wyświetlacz Riverdi z interfejsem MIPI, masz pewność, że jest to przemysłowy wyświetlacz.
Właśnie dlatego mamy ograniczoną liczbę wyświetlaczy z interfejsem MIPI – chcemy mieć pewność, że to, co sprzedajemy, będzie dostępne przez długi czas. Trwałość to jedna z podstawowych wartości Riverdi i nie chcemy dostarczać niczego, co nie będzie obsługiwane przez co najmniej 3–5 lat. Wynika to z faktu, że wielu naszych klientów produkuje urządzenia przemysłowe, medyczne lub wojskowe i potrzebują wyświetlaczy, które będą dostępne przez długi czas.
Najważniejszy wniosek: MIPI to ważny i zyskujący na popularności interfejs na rynku wyświetlaczy.
Interfejs przesyłu obrazu Vx1
Kolejnym interfejsem jest Vx1. Działa podobnie jak LVDS i MIPI, czyli jest to interfejs z sygnałami różnicowymi niskonapięciowymi. Vx1 to bardzo szybki interfejs, zwykle stosowany w dużych ekranach o wysokiej rozdzielczości, takich jak 55-calowe telewizory 4K czy nawet większe. Jeśli kupisz teraz taki telewizor, prawdopodobnie będzie miał wbudowany interfejs Vx1.
Najważniejszy wniosek: Vx1 to superszybki interfejs przesyłu obrazu służący do przesyłania obrazu z dużą przepustowością, przeznaczony do wyświetlaczy o wysokiej częstotliwości odświeżania i wysokiej rozdzielczości, stosowany w ekranach 4K i wyższych.
Interfejs przesyłu obrazu eDP
Ostatnim wewnętrznym interfejsem przesyłu obrazu jest Embedded DisplayPort (eDP). Nazywamy go nowym LVDS, bo wiele nowych przemysłowych wyświetlaczy jest wyposażonych w eDP. Jeśli przejrzysz ofertę producentów przemysłowych wyświetlaczy TFT LCD, zauważysz, że coraz więcej modeli jest dostępnych z eDP. eDP to też natywny interfejs w nowych procesorach opartych na architekturze Intel lub AMD.
Najważniejszy wniosek: Dzięki wbudowanemu DisplayPortowi jako natywnemu interfejsowi wyświetlacza możesz obniżyć koszty, bo nie potrzebujesz żadnych dodatkowych elementów, żeby podłączyć wyświetlacz do procesora.
MIPI vs LVDS vs eDP – porównanie przemysłowych interfejsów wewnętrznych
Omówiliśmy większość interfejsów wewnętrznych:
- Uniwersalne: SPI, I2C, RS232 i UART
- Równoległe: RGB
- Szybki transfer obrazu: LVDS , MIPI, Vx1 i eDP (eDP)
Obecnie, biorąc pod uwagę procesory dostępne na rynku, potrzebujemy wyświetlaczy z wbudowanym DisplayPortem. Wiele laptopów i monitorów już wykorzystuje wbudowany DisplayPort jako interfejs wewnętrzny zamiast LVDS. LVDS nadal pozostaje najpopularniejszym przemysłowym interfejsem wyświetlaczy LCD. Wszystkie interfejsy przesyłu obrazu wewnętrzne, takie jak MIPI, Vx1 i eDP, to odmiany LVDS, w których protokoły i sygnały nieco się różnią. Na przykład w przypadku eDP możemy liczyć na mniejszy poziom szumów i mniejsze zużycie energii. Wszystkie mają zalety w porównaniu ze zwykłym LVDS, ale wszystkie należą do rodziny LVDS.
Interfejsy zewnętrzne
Przyjrzyjmy się teraz bliżej interfejsom zewnętrznym. To właśnie te, do których zazwyczaj mamy bezpośredni dostęp. Może to być telewizor albo wyświetlacz podłączony do komputera przez HDMI. Może to być DVI, używane zazwyczaj do wyświetlaczy. Albo VGA, czyli przestarzały interfejs obrazu dla wyświetlaczy. DisplayPort, który jest następcą HDMI. I wreszcie uniwersalny USB-C – obecnie najpopularniejszy interfejs do podłączania urządzeń.
Uniwersalny interfejs zewnętrzny USB-C
Zacznijmy od USB-C, najbardziej uniwersalnego interfejsu. To jeden z najlepszych interfejsów, jakie kiedykolwiek zaprojektowaliśmy, bo jest naprawdę szybki i bardzo uniwersalny. Nie tylko przesyła dane i jest wystarczająco szybki, by przesyłać obraz, ale może też dostarczać sporo energii.
USB-C pozwala przesyłać do 100 watów mocy, bo można zwiększyć napięcie i natężenie prądu. W zwykłym USB to zazwyczaj 5 woltów i 0,5 albo 1,0 ampera, czyli tylko kilka watów. W USB-C napięcie można zwiększyć do 20 woltów, a prąd do 5 amperów, co daje w sumie aż 100 watów mocy. Ten interfejs służy nie tylko do przesyłania danych, ale też do prawdziwego zasilania. Przez USB-C możesz ładować zarówno telefon, jak i laptopa. Jeśli kupisz teraz nowy laptop, może się okazać, że nie będzie miał zwykłego złącza zasilania, a tylko USB-C. USB-C to bardzo sprytny interfejs. Gdy podłączysz urządzenia, mogą one między sobą przeprowadzić negocjację, która z nich ma więcej mocy. Na przykład, jeśli podłączysz ładowarkę do laptopa, to ładowarka ma więcej mocy i będzie ładować laptopa, ale jeśli podłączysz laptopa przez to samo złącze do telefonu komórkowego, to urządzenia uzgodnią poziomy mocy i oczywiście to laptop będzie ładował telefon. Na rynku można już znaleźć wyświetlacze wyposażone w złącze USB-C zamiast HDMI. Wyświetlacze te mogą być zasilane z komputera i wymagają tylko jednego kabla USB – zarówno do przesyłania obrazu, jak i zasilania. Przyszłość z pewnością należy do rozwiązań opartych na USB-C.
Najważniejszy wniosek: USB-C to naprawdę sprytny, uniwersalny i szybki interfejs do podłączania wyświetlaczy. Ma też opcję zasilania.
Zewnętrzny interfejs obrazu HDMI
Przejdźmy teraz do interfejsów przesyłu obrazu. Najpopularniejszym z nich jest HDMI – High-Definition Multimedia Interface. Litera „M” oznacza „multimedia”, bo ten interfejs przesyła zarówno obraz, jak i dźwięk. Jeśli podłączysz komputer do telewizora przez HDMI, wystarczy ci jeden kabel zarówno do obrazu, jak i do dźwięku. Istnieją różne rodzaje złączy HDMI:
- standardowe złącze HDMI,
- Mini-HDMI,
- micro-HDMI.
Złącze w każdym z nich jest trochę inne, ale wyprowadzenia i reszta pozostają takie same.
Najważniejszy wniosek: HDMI to niezwykle popularny i łatwy w obsłudze interfejs. Pozwala przesyłać zarówno dane multimedialne, jak i sygnał audio-wideo.
Zewnętrzny interfejs obrazu DVI
Kolejny to DVI – Digital Visual Interface. Pierwsza wersja DVI nie była interfejsem multimedialnym, bo nie obsługiwała przesyłania danych audio. Obecnie istnieją pewne warianty, które mogą przesyłać dźwięk, ale nie jest to standardowe rozwiązanie. Można założyć, że DVI służy raczej do przesyłania obrazu. To interfejs cyfrowy, podobny pod względem sygnałów do HDMI. Najnowszym wariantem jest DVI-I, gdzie litera „I” oznacza zintegrowany interfejs. Może on zawierać część cyfrową i analogową, zapewniającą kompatybilność z VGA. Na powyższym zdjęciu widać DVI-D, czyli wersję wyłącznie cyfrową, w której brakuje pinów dla analogowego interfejsu VGA. Analogowe złącze VGA jest czasem dostępne w komputerach stacjonarnych, ale już nie w laptopach.
Najważniejszy wniosek: DVI to interfejs cyfrowy wizualny, który ma wiele odmian i aktualizacji; pod względem sygnału jest podobny do HDMI
Zewnętrzny interfejs obrazu VGA
Najstarszym interfejsem wideo, który wciąż się używa, jest VGA – Video Graphic Array. Z każdym dniem traci na popularności. To interfejs analogowy, a nie cyfrowy, jak wszystkie inne wymienione powyżej. Interfejs analogowy oznacza, że nie przesyłamy bitów, tylko wartości napięć. Sygnały analogowe nie są stabilne, dość łatwo je zakłócić, więc prędkość i wolumen produkcji transmisji nie mogą być zbyt duże
Najważniejsze wnioski: Popularność interfejsu VGA spada i nie jest to najlepsze rozwiązanie, jeśli masz wyświetlacz o wysokiej rozdzielczości albo pracujesz w hałaśliwym otoczeniu.
Zewnętrzny interfejs obrazu DP (DisplayPort)
Ostatnim zewnętrznym interfejsem, jaki można obecnie znaleźć w naszych urządzeniach, jest DisplayPort. DisplayPort działa podobnie jak HDMI czy DVI. Również pozwala przesyłać obraz i dźwięk. Jest nawet szybszy niż HDMI. Zazwyczaj DisplayPort jest używany w przypadku wyświetlaczy o wysokiej rozdzielczości, nowych wyświetlaczy i telewizorów o rozdzielczości 4K lub 8K, gdzie osiągnięcie takiej rozdzielczości za pomocą interfejsu HDMI jest naprawdę trudne, a wręcz prawie niemożliwe.
Najważniejszy wniosek: DisplayPort to superszybki interfejs do przesyłania obrazu i dźwięku, stosowany w monitorach o najwyższej rozdzielczości.
ODKRYJ NASZĄ
Whitepaper
Osiągnij idealną interakcję użytkownika z wyświetlaczem dzięki odpowiedniemu czujnikowi Touch Sensor IC. Czy kiedykolwiek zmagałeś się z problemami związanymi z fantomowymi dotknięciami lub certyfikacją? Rozwiń swoje prace B+R jak profesjonalista dzięki naszemu Whitepaperowi!
Przejdź do naszego katalogu produktów i zobacz, jak możesz oszczędzać dzięki jakości, nie na jakości.
